აღდგომის შაბათი (გვ.2.)

ტიპი:	ხელნაწერი
დასახელება:	აღდგომის შაბათი (გვ.2.)
დასახელება (ორიგ.):	თამფა საფტინ
ავტორისეული აღწერა:
შინაარსი:	კუენჩხის მომტან მოსახლეზე, ოჯახზე ამბობდნენ, რომ ამ მოსახლემ გააკეთაო, გადაიხადაო კონჩხობი. ვინც საყდარში იქნებოდა, იმას ყველას დასვამდნენ საყდრის ეზოში. ყველას აძლევდნენ თითო პურს და იმაზე ხორცის დიდ ნაჭერს. ამის გარდა ჩამოატარებდნენ არაყს. ვინც არაყს აიღებდა, ის ყველა, რა თქმა უნდა, შეუნდობდა ახალ მიცვალებულს. თითო კათხას ყველა სვამდა და შეუნდობდა მიცვალებულს. ასე ამბობდნენ: „შენდობამც გქონდეს!“ და ამბობდნენ მიცვალებულის სახელს. შეუნდობდნენ და მერე დაასხამდნენ არაყს („არაყუნას“ კნინ. ფ!). (ჰარყილდს). კონჩხობი გვჩვეოდა მას მერე, როცა სახარება დამთავრდებოდა. სახარების მერე ხალხი ყველა მიდიოდა ხოლმე შინ, სახლებში. ამ დღეს შინ ვიწყებდით ხოხურა თანაფს. ხოხურა თანაფი არის დიდმარხვის მერე პირველ კვირას. ამ დღისთვის აღდგომის გამკეთებელი, მასპინძელი ოჯახი საგანგებოდ ემზადება: საკლავები ჩასუქებული (ლნშყე) ჰყავს, არაყი გამოხადა, ხორბალი და პურის ფქვილი აქვს სახლში. ხოხურა თანაფს სახარებიდან, ეკლესიიდან დაბრუნების მერე საუზმობენ ხოლმე. საუზმეზე გვჩვევია ან ლორი, ან ხაჭაპურები და არაყი და კუჭმაჭი, (ჯურგალ).
დამატებითი ინფორმაცია:	ტექსტი სვანურიდან ქართულ ენაზე ქეთევან მარგიანმა
თემი:	მულახის თემი
სოფელი:
ტერიტორია:	ზემო სვანეთი
წელი:
მასალა:	ქაღალდი, მელანი
ზომები:	20სმ × 17სმ
მდგომარეობა:	დამაკმაყოფილებელი
დაზიანებები:
თეგები:	კორკოტი ლოცვა მიცვალებული წანდილი ხორბალი