ხორცის აღაპი

ტიპი:	ხელნაწერი
დასახელება:	ხორცის აღაპი
დასახელება (ორიგ.):	ლეღვი აღაპ (გვ.1.)
ავტორისეული აღწერა:
შინაარსი:	ხორცის აღაპი გვჩვევია ორი კვირა. აღაპების კვირეულში ყველა ოჯახს, ყველა მოსახლეს დაყენებული ჰყავდა საკლავი, ამ საკლავს ერქვა სააღაპე (ლეღაბ). ხორცის აღაპი იწყებოდა მეისარაბის დღეს. ხორცის აღაპის კვირეულში, ხორციელის კვირაში ყველას აქვს ხორცი. ეს მთავრდებოდა კვირა საღამოს. ამ ღამეს სჩვეოდათ გელოს გადაგდება (გელოდა ლიკვანე). როცა ხორცის არაპის კვირეული დამთავრდება კვირა საღამოს, ორშაბათს არის თეთრი ფხუ. ყველიერი იწყება მაშინ, როცა ხორცის აღაპი მთავრდება. ყველიერი არის ერთ კვირას. ყველიერი მთავრდება კვირას; მეორე დღეს არის ორშაბათი და იწყება დიდმარხვა (ლილჩალი „დასაცავი“). ეს არის შავი ფხუ. ყველიერის სამშაბათს გვჩვეოდა ლოცვა, ვევედრებოდით, ველოცებოდით ხოლმე ქუთაისის ღვთისმშობელს შვილიერებაზე, შვილოსნობაზე, სიმრავლეზე. ამ ღამეს სჩვეოდათ ერთი რიტუალი ლოცვისა (ჩუბოვ ლიმზირ). ამ სეფისკვერს დამარხავდნენ ხოლმე. ამ რიტუალზე შენალოცი, შენაწირი სეფისკვერის ჭამა მხოლოდ ქალებს შეეძლოთ, მამაკაცებისთვის არ იყო ნებადართული! ხორცის აღაპზე ლოცვა სრულდება დიდი ღმერთის ვედრებით ოჯახის წევრების, (სახლში მყოფთა) მშვიდობიანობის თხოვნით, მომავალი წლის აღაბსაც საღად, ჯანმრთელად და კარგ გონება–განწყობაზე შეგვახვედრეო, მოგვასწარიო, სახლში არავინ რომ არ მოგვიკვდესო. სეფისკვერებს და ძველ ხორცს ცხვრებისა და
დამატებითი ინფორმაცია:	ტექსტი სვანურიდან ქართულ ენაზე ქეთევან მარგიანმა
თემი:	მულახის თემი
სოფელი:
ტერიტორია:	ზემო სვანეთი
წელი:
მასალა:	ქაღალდი, მელანი
ზომები:	20სმ × 17სმ
მდგომარეობა:	დამაკმაყოფილებელი
დაზიანებები:
თეგები:	თომი ლეღაბ ლოცვა რიტუალი საკლავი ჩუბოვ ლიმზირ ხორცის აღაპი