ლიქვრეში (გვ.5.)

ტიპი:	ხელნაწერი
დასახელება:	ლიქვრეში (გვ.5.)
დასახელება (ორიგ.):	ლიქვრეში
ავტორისეული აღწერა:
შინაარსი:	ეს სოლომი არის გამძლეობის და ძალის მიმცემი და მიმნიჭებელი. ამ კათხას შესწირავენ, შეალოცავენ სოლომს და მერე ღველფს და ნაღვერდალს აურევენ ლალსებაზე, ფიჩქის წინ და ყანწიდან გადაასხამენ ცოტაოდენ ჭაჭის. ამას ლურჯად მოეკიდება ხოლმე და ალებსაც მოლურჯოს აუშვებს. ამის მერე უკვე ამბობენ სადღეგრძელოებს, სამლოცველოებს, დასალოცებს და სვამენ. და ღველფს და ნაღვერდალს კი უწყვეტად (ვიწყუდ) უკიდია და ანთია. ეს სოლომის კათხა (სოლმის კათხა), ეს ყანწი ძალიან ცუდი დასალევია. თანაც, როგორც წესი, უნდა დაილიოს ერთი მოსმით, წყვეტის გარეშე, რაც ძალიან ძნელია, ამიტომ ყველა ვერ ბედავს ჭაჭის დალევას. თუკი კაცს საკუთარი თავის იმედი არ აქვს, მაშინ ის ამას ვერ ბედავს, ვერ ენდობა ყანწს. ქალები იშვიათად ასრულებენ ამ რიტუალს, იშვიათად ენდობიან ყანწს. ერთი წყება, ერთი რიგი რომ მორჩება ჭაჭის, მაშინ მეორე ენაცვლება და სვამენ ხოლმე იგივე წესების დაცვით და თანმიმდევრობით. ფიჩქზე, სამფეხა პატარა მაგიდაზე წასახემსებელი და მისატანებელი ყოველთვის ბლომად არის. რაც გირჩევნია ხორცი თუ ყველი... ამას დალევის მერე შეატანენ ხოლმე. სუფრის წევრები (ხალხი) უკვე საკმაოდ მთვრალები სხედან ტაბლებთან. ეს ტაბლები სავსეა ხორცით, ყველით, პურით, კუბდარით... მაგრამ ჭაჭის დალევისას ყველა უყურებს ჭაჭის დამლევს. უკვე როდესაც ჭაჭის დალევის რიგსა და ჯერს მოილევს ყველა, მერე უკვე იტყვიან ხოლმე წარმატება– მომატების სადღეგრძელოს და ასე მთავრდება სუფრა. იღებენ ტაბლებსაც და გვარიანად ნაქეიფარი და საკმაოდ შეზარხოშებული სუფრის წევრები ტკბილად იშლებიან და მიდიან
დამატებითი ინფორმაცია:	ტექსტი სვანურიდან ქართულ ენაზე ქეთევან მარგიანმა
თემი:	მულახის თემი
სოფელი:
ტერიტორია:	ზემო სვანეთი
წელი:
მასალა:	ქაღალდი, მელანი
ზომები:	20სმ × 17სმ
მდგომარეობა:	დამაკმაყოფილებელი
დაზიანებები:
თეგები:	ლიქვრეში