| ტიპი: | ხელნაწერი | |
|---|---|---|
| დასახელება: | მეისარაბი (გვ.1.) | |
| დასახელება (ორიგ.): | მეისარაბ | |
| ავტორისეული აღწერა: | ||
| შინაარსი: | მესარაბი ყოველთვის შაბათ დღეს ხვდება. წინა დღეს, პარასკევ საღამოს დაკლავენ ხოლმე უღლეშაის. უღლეშაი არის დიდი ტახი ან ბურცაკი (თომირ), არ შეიძლება იყოს ნეზვი ანუ დედა ღორი. იმ ღამეს უღლეშაის არ მოიხმარენ და არც შეალოცავენ. შაბათ დილას გათენებამდე შიგანს გაამზადებენ, შეალოცავენ (ღვიძლს) და გათენებამდე გააქრობენ, რაც მორჩებათ, იმას დაწვავენ. იმიტომ რომ სხვა გარე კაცმა რომ ნახოს ვინმემ, არ შეიძლება! თუკი ღორი არ არის უღლეშაი: ისე ჰყავს ოჯახს დაყენებული სააღაპე საკლავი, მაშინ დაკლავენ მეისარაბის დღეს და მიირთმევენ (შეჭმაენ) ხოლმე აღაპების კვირეულში. ზაგდარელებს ქალდანებს ყველას სჩვეოდათ უღლეშაი; თუმცა ეს არ იყო საყოველთაო ტრადიცია, მაგალითად, სახოაანთ ლევან ნავერიანისთვის. როცა სააღაპე საკლავად დაკლავენ ვერძს (გიცარს) ან თხას, მაშინ შეალოცავენ, შესწირავენ მეისარაბის დღეს მაცხოვარს (მაცხოვრის სახელობის ეკლესიას). უღლეშაი მართებთ ანუ ყოველწლიურად უღლეშაის შეწირვის ტრადიცია აქვთ მხოლოდ ძველ მოსახლეებს, ძველ ოჯახებს, ვისაც ძველებური სახლ–კარი უდგას. ახლებს კი უღლეშაი არ მართებთ, არ აქვთ უღლეშაის შეწირვის ვალდებულება. და ვისაც არა აქვთ ვალდებულება უღლეშაის შეწირვისა, ისინი შაბათ დღეს დაკლავენ ხოლმე ცხვარს, ან თხას, ან ხარს და შესწირავენ, შეალოცავენ ლამპრობის წმინდა გიორგის. | |
| დამატებითი ინფორმაცია: | ტექსტი სვანურიდან ქართულ ენაზე | |
| თემი: | მულახის თემი | |
| სოფელი: | ||
| ტერიტორია: | ზემო სვანეთი | |
| წელი: | ||
| მასალა: | ქაღალდი, მელანი | |
| ზომები: | 20სმ × 17სმ | |
| მდგომარეობა: | დამაკმაყოფილებელი | |
| დაზიანებები: | ||
| თეგები: | თომირმეისარაბიუღლეშაი გიცარს | |
მსგავსი ტიპის დოკუმენტები, რომლებიც ასევე შექმნილია ამავე ადგილებში (მულახის თემი, ზემო სვანეთი)
ძირითადად, მეტწილად ამას მოაყრიან ხოლმე ორშაბათ დღეს, ხუთშაბათს და შაბათ ...
სçიმნი ნამპრობ ყოველთვის გვჩვევია ძველით პირველ თებერვალს. საღამოს, ან კარგად ...
ლიბლაურე//ლიჩდუში „ლიბლაურე“ ყოველთვის ხვდება მაშინ როცა ხვნა გვაქვს დამთავრებ...
უფლიში ლიფხჟìლ გოცობის მერე, როცა დაგვიმთავრდება ლასკარის ხარჯი, ფქვილი და ხარი...
ლემზირებს ვაცხობთ და შიგ ვურევთ ახალდაკლული საკლავის ბადექონს. ამა ჰქვი...
მოცემულია ტარიჭაბუგვის // taritabűgv// tabgom-ის სახელით ცნობილი, აღდგომის შემდ...
იმ ღამეს ჯამჭურჭლეულს ყველაფერს გამოხარშავენ და გახეხავენ ქატოთი (გატშუ)....
ამის მერე, ოთხშაბათს, არის ისგ ლილჩìლ (დიდმარხვის შუა პერიოდი) და ამ დღეს იციან ...
კი მოიხელთებენ. როგორც ამბობენ, კარგად, გვარიანად გამურვამ კარგი ახალი წ...
მეორე დღეს ბაია ჰქვია. იმ დღეს, საღამოს, ეკლის მოჭრა გვჩვევია და მათი ფანჯრებზე ...
იმ დღეს ცარიელა სეფისკვერებს (კუახ ლემზირებს) ვაცხობთ სახნავ–სათესი იარა...
ცხრა მარტი უქმეა და მუშაობა არ შეიძლება ...
სხვა ტიპის დოკუმენტები, რომლებიც ასევე შექმნილია ამავე ადგილებში (მულახის თემი, ზემო სვანეთი)
ყაუ - კერაზე ჩამოსაკიდი კავი ლაფთან - ხარის კუდისგან დამზადებული ბუხრის საწმენდ...
ფოტოზე მოცემულია ბეჩოს მყინვარი ...
ფოტოზე ხის ძველი წისქვილია აღბეჭდილი...
ქალების სალოცავი ჯგირან სოფ. ჟამუშში, მულახის საზოგადოება ...
სამეურნეო იარაღი თოხი...
სამეურნეო იარაღები მარცვლეული კულტურების მოსავლის ასაღებად. კევრი და უღელი, ღვლე...
ფოტოზე გამოსახულია მონადირე ბათლომ ნავერიანი, იარაღით და მთაში სასიარულო ჯოხით ...
წლისთავზე გარდაცვლილი ქალისთვის სუფრის კურთხევა მღვდლის მიერ...
ფოტოზე მოცემულია მესტიის თემი. სოფელი ლაღამი ...
მღვდელი წლისთავზე აკურთხებს გარდაცვლილი ქალისთვის მიძღვნილ სუფრას...
მიცვალებულის სულის მოსახსენებლად წლისთავზე (სურვილის მიხედვით) არაყის სმა ეზოში ...
არყის ხისგან სამამაკაცო ლამპრების დამზადება მიცვალებულთა სულების მობრძანების დღ...