| ტიპი: | ხელნაწერი | |
|---|---|---|
| დასახელება: | მეისარაბი (გვ.2.) | |
| დასახელება (ორიგ.): | მეისარაბი | |
| ავტორისეული აღწერა: | ||
| შინაარსი: | მესარაბი ყოველთვის შაბათ დღეს ხვდება. წინა დღეს, პარასკევ საღამოს დაკლავენ ხოლმე უღლეშაის. უღლეშაი არის დიდი ტახი ან ბურცაკი (თომირ), არ შეიძლება იყოს ნეზვი ანუ დედა ღორი. იმ ღამეს უღლეშაის არ მოიხმარენ და არც შეალოცავენ. შაბათ დილას გათენებამდე შიგანს გაამზადებენ, შეალოცავენ (ღვიძლს) და გათენებამდე გააქრობენ, რაც მორჩებათ, იმას დაწვავენ. იმიტომ რომ სხვა გარე კაცმა რომ ნახოს ვინმემ, არ შეიძლება! თუკი ღორი არ არის უღლეშაი: ისე ჰყავს ოჯახს დაყენებული სააღაპე საკლავი, მაშინ დაკლავენ მეისარაბის დღეს და მიირთმევენ (შეჭმაენ) ხოლმე აღაპების კვირეულში. ზაგდარელებს ქალდანებს ყველას სჩვეოდათ უღლეშაი; თუმცა ეს არ იყო საყოველთაო ტრადიცია, მაგალითად, სახოაანთ ლევან ნავერიანისთვის. როცა სააღაპე საკლავად დაკლავენ ვერძს (გიცარს) ან თხას, მაშინ შეალოცავენ, შესწირავენ მეისარაბის დღეს მაცხოვარს (მაცხოვრის სახელობის ეკლესიას). უღლეშაი მართებთ ანუ ყოველწლიურად უღლეშაის შეწირვის ტრადიცია აქვთ მხოლოდ ძველ მოსახლეებს, ძველ ოჯახებს, ვისაც ძველებური სახლ–კარი უდგას. ახლებს კი უღლეშაი არ მართებთ, არ აქვთ უღლეშაის შეწირვის ვალდებულება. და ვისაც არა აქვთ ვალდებულება უღლეშაის შეწირვისა, ისინი შაბათ დღეს დაკლავენ ხოლმე ცხვარს, ან თხას, ან ხარს და შესწირავენ, შეალოცავენ ლამპრობის წმინდა გიორგის. | |
| დამატებითი ინფორმაცია: | ||
| თემი: | მულახის თემი | |
| სოფელი: | ||
| ტერიტორია: | ზემო სვანეთი | |
| წელი: | ||
| მასალა: | ქაღალდი, მელანი | |
| ზომები: | 20სმ × 17სმ | |
| მდგომარეობა: | დამაკმაყოფილებელი | |
| დაზიანებები: | ||
| თეგები: | გიცარსთომირმეისარაბიუღლეშაი | |
მსგავსი ტიპის დოკუმენტები, რომლებიც ასევე შექმნილია ამავე ადგილებში (მულახის თემი, ზემო სვანეთი)
კარის გაღება (ყორლიკრალ) ყოველთვის ხვდება მაშინ, როცა ორი კვირა რჩება...
01/04 მაცხუარ თახაშ 14/04 მერე სამშაბათს, მაცხუარ თახაშია. ოჯახიდან თითო კაცი...
კუდიანების, ჭინკების, სატანების კვირაში, ორშაბათ დღეს კარებში ეკლები უნდა ...
მაშინ ვმუშაობთ. ორ მთვარეზე არ ვმუშაობთ, სამზე ვმუშაობთ, ოთხ მთვარეზ...
03/ 04 ზურელêრე ცìშ 16/04 მერე, ხუთშაბათს, ზურალìრე ცìშ ჰქვია. ამ დღეს ქალები ...
აიღებენ ხატს, ეკლესიას სამჯერ შემოუვლიან ირგვლივ, მღერიან, ასრულებენ საგა...
ქრისტეს შობასა და ზომხას შორის პერიოდს ჰქვია ÎêრნეÎსგა. ამ კვირაში უქმეა, მუშა...
ლილაშუნედან ისგლინჩალამდე არის ერთი კვირა და სამი დღე. ისგლინჩაალის დღეს...
მეორე დღეს არის ნათლისღება, წყალკურთხევა (განცხდაბი). (შდრ. ძველი ქართ. ...
ლიკლაურე როცა ოჯახი კალოობას მორჩება, ლიკლაურე ჰქვია. საკლავს დავკლავთ და შევავე...
დიდმარხვამდე ხუთი დღით ადრე „ლიგიერგის ანგარიშია“ და ჯგèრაგის დღეა. ჯგèრაგის კაც...
ქრისტეშობის წინა ღამეს ჩვენ ვეძახით შობას. ამ დღეს ვაკეთებთ ხორბლის ფაფას. ...
სხვა ტიპის დოკუმენტები, რომლებიც ასევე შექმნილია ამავე ადგილებში (მულახის თემი, ზემო სვანეთი)
ქვაბში ხორცის ამოსარევი ხის ჯოხი ...
ფოტოზე მოცემულია მესტიის თემი. სოფელი ლაღამი ...
დაკრძალვა იფარის თემში, სოფ. ნაკიფარში.ფოტოზე აღბეჭდილია სოფ. ნაკიფარის ეკლესია,...
ეპიზოდი დღესასწაულიდან აღბა-ლაღრალი, საქმისაი ფალოსით და მისი ამალა...
სახლების დიდებით შემოვლა გარდაცვლილ სულთა წასვლის დღეს (ლიფანალის დასრულებისას)...
სამეურნეო იარაღები მარცვლეული კულტურების მოსავლის ასაღებად. კევრი და უღელი, ღვლე...
მიცვალებულის სულის მოსახსენებლად წლისთავზე (სურვილის მიხედვით) არაყის სმა ეზოში ...
შრომის იარაღები საფარცხავი, ნაჯახი, ბარი, წერაქვი ...
აღბა-ლაღრალის დღესასწაული, საქმისაი ფალოსით და ჯოხით...
ქალების ქვევით ვედრების რიტუალი - ჩუბავ ლიმზირ, ჯგირანის სალოცავის შიგნით ...
ბეჩოს საავადმყოფოდან ეცერის თემის გარდაცვლილი მამაკაცის სულის გადაყვანის რიტუა...
წლისთავზე გარდაცვლილი ქალისთვის სუფრის კურთხევა მღვდლის მიერ...