| ტიპი: | ხელნაწერი | |
|---|---|---|
| დასახელება: | შობის დღესასწაული-ქრისდეეშ | |
| დასახელება (ორიგ.): | ქრისდეეშ | |
| ავტორისეული აღწერა: | მულახ–მუჟალი, ს. ჟაბეში 1946 წ. | |
| შინაარსი: | შობის მეორე დღეს არის ქრისტეშობა. ქრისტეშობა დღეს გვჩვევია ასე: ქრისტეშობის დღესასწაულს რიგრიგობით, ჯერობით აღვნიშნავთ კომლიდან კომლზე, ყველა მოსახლესთან. (სვანურად აქ ულამაზესი წინადადებაა, ქართულად პირდაპირ ვერ ვთარგმნე! ქ. მ.) მოქრისტეშობე მოსახლე, (მოქრისდეეშ), ის ოჯახი, ვინც ამ რელიგიური დღესასწაულის მასპინძელია, ამ დღეს დაკლავს ხოლმე ან ორ ტახს, ანდა ტახს და ერთ ცხვარს მაინც. დაპატიჟებენ სოფელში მოსახლეთა რაოდენობის შესაბამისად იმდენს, რამდენიც ეყოლებოდათ მოწვეული, მაგრამ, როგორც წესი, თითოეული კომლიდან ორი კაცი მაინც აუცილებლად უნდა ყოფილიყო. (მოქრისდეეშ) მოქრისტეშობე მოსახლე, ანუ ქრისტეშობის მასპინძელი ოჯახი დილას საკლავებს დაკლავდა, მოხარშავდნენ ხორცს, დააცხობდნენ პურს ერთი ან ორი კვიიდოლის მოცულობით, არაყსაც ჩამოასხამდნენ 7–8 ლერქვაშის რაოდენობას (1 ლერქვაში უდრის 5 ჩარექას). სადილობის დროისთვის მთელი სოფელი შეიკრიბებოდა და ხორცს, არაყს და პურს – ყოველივეს აკურთხებდნენ მთელი სოფლის მიცვალებულების სახელზე. მერე უკვე ხალხი დაეწყობოდა, ყველანი დასხდებოდნენ ოჯახში, სახლში და იწყებოდა პურობა და მხიარულება. საღამოს ყველანი კარგი გუნება–განწყობით იშლებოდნენ. მღვდელს სუფრის კურთხევისთვის აძლევდნენ: ღორის ბეჭს, ერთ ბოთლ არაყს და 3 პურს. სოფელმა უკვე იცოდა ის, მომავალი წლისთვის ვინ იქნებოდა ქრისტეშობის მასპინძელი, დამხვდური ოჯახი და შესაბამისად, ეს ოჯახი აქედანვე უკვე იწყებდა მზადებას რელიგიური დღესასწაულის დასახვედრად. | |
| დამატებითი ინფორმაცია: | ტექსტი სვანურიდან ქართულ ენაზე თარგმნა ქეთევან მარგიანმა | |
| თემი: | მულახის თემი | |
| სოფელი: | ჟაბეში | |
| ტერიტორია: | ზემო სვანეთი | |
| წელი: | 1946 | |
| მასალა: | ქაღალდი, მელანი | |
| ზომები: | 20სმ × 17სმ | |
| მდგომარეობა: | დამაკმაყოფილებელი | |
| დაზიანებები: | ||
| თეგები: | კვიიდოლიკურთხებამიცვალებულიქრისტეშობა | |
მსგავსი ტიპის დოკუმენტები, რომლებიც ასევე შექმნილია ამავე ადგილებში (მულახის თემი, ჟაბეში, ზემო სვანეთი)
ბადექონს მიიტანენ ერთ რომელიმე ოჯახში, მნიშვნელობა არ აქვს, თუ რომელ ოჯახ...
ცუდი ოთხსაბათი არის ასეთივე, როგორც ცუდი პარასკევი. იმ დღეს არ შეიძლება ს...
იმ დღეს ცხრა ლემზირი გვჩვევია და დიდ ღმერთს შევალოცავთ: „ღმერთო, შენ მ...
კუენჩხის მომტან მოსახლეზე, ოჯახზე ამბობდნენ, რომ ამ მოსახლემ გააკეთ...
ქრისტეს შობასა და ზომხას შორის პერიოდს ჰქვია ÎêრნეÎსგა. ამ კვირაში უქმეა, მუშა...
ლიგურკე - ყოველთვის 15 ივლისს მოდის. ამ დღეს ყველა ოჯახი საკუთარ სახლში შესაწირ...
ლიქვრეშისღამეს ხვდება ასევე ლიღვმესარი. ამ დღეს საქონელს დღის განმავლ...
მეორე დღეს, ორშაბათს თçეთნე ფხუ ჰქვია. ამ დღეს ყველაფერი დასარეცხია: ტაბგა - მაგ...
"სათიბების სახლები: ვიდერ, ნენგვლი, ჟვნიშ ჭიბ, ელვერ, ლემუნდ, ჭიბრილ, ლაჭვრი...
მერე გამოვიდოდდა წყლის ნაპირთან. აქ სავსე კარდალაში ან ღობში მღვდელი აკუ...
ხარება ყოველთვის ოცდახუთ მარტს ხვდება. იმ დღეს უქმეა. მუშაობა არ შეიძლება....
05/04 ქაშçათობ 18/04 მერე, „უფლიშის საფტინ“ - ია და იმართება „ქაშçìთობ“-ა. ორ კ...
სხვა ტიპის დოკუმენტები, რომლებიც ასევე შექმნილია ამავე ადგილებში (მულახის თემი, ჟაბეში, ზემო სვანეთი)
საფუარის დასაყენებელი ხის კასრი ...
სამიწათმოქმედო იარაღები-გუთანი და გუთნის ნაწილები განმარტებებით ...
სამამაკაცო ლამპრების დაწვა საფლავზე ლამპრობაზე ...
მღვდელი წლისთავზე აკურთხებს გარდაცვლილი ქალისთვის მიძღვნილ სუფრას...
ერთ-ერთი ეპიზოდი აღბალაღრალის დღესასწაულის რიტუალიდან...
გარდაცვლილის სულის მოსახსენიებლად გარეთ გაშლილი სუფრები...
მაგიდა გარდაცვლილის თავთან; გარდაცვლილის საყვარელი საყოფაცხოვრებო ნივთებით და ...
ფოტოზე ხის ძველი წისქვილია აღბეჭდილი...
ფოტოზე გამოსახულია ლატალის თემის სოფ. იენაშის მკვიდრის ბიაზრუკ წერედიანის დატირ...
სამეურნეო იარაღები მარცვლეული კულტურების მოსავლის ასაღებად. კევრი და უღელი, ღვლე...
გარდაცვლილის გამოსახულება წლისთავის სუფრასთან...