ყორლიკრალი-კარის გაღება (გვ.3.)

ტიპი:	ხელნაწერი
დასახელება:	ყორლიკრალი-კარის გაღება (გვ.3.)
დასახელება (ორიგ.):	ყორლიკრალ
ავტორისეული აღწერა:
შინაარსი:	მამაკაცებს და ბაშვებს და ამათ უკვე საგანგებო სადილს გავუმზადებთ ხოლმე. კარის გაღების (ყორლიკრალის) წინა ღამეს ღვებრაში სჩვევიათ ლოცვა. ეს ლოცვა სრულდება მეწველისთვის. ბავშვები, ბიჭები მოგროვდებიან ჯგერანში. სახლიდან მიაქვთ ხაჭაპურები და იქ დაანთებენ დიდ ცეცხლს და ხაჭაპურებს შეალოცავენ ჯგერანს მეწველის სიმრავლეს: „ჯგერან ფუსდ, ჯგერანის უფალო, ამრავლე საქონელი, თხა, ცხვარი, ხარი და ძროხა და მესაქონლეობის მიმდევარი ადამიანი“. და ერთხმად ამბობენ ყველანი: „ამინ, ამინ, ამინ!“ მერე იქვე ჩამოსხდებიან, დაპურდებიან და ხუმრობენ და მხიარულობენ. ცეცხლიდან იღებენ ალმოკიდებულ შეშებს და ურტყამენ ერთმანეთს. მაშხალები ნაპერწკლებს აფრქვევენ ირგვლივ. წყენას და მოწყენას ახლოს არ გაიკარებენ, კარგად მოილხენენ და გვიანობას დაიშლებიან ხოლმე. ეს არის შაბათ საღამოს. მეორე დღეს კვირა დღეს არის ყორლიკრალი. იმ დღეს არ შეიძლება არც დაძახება და არც საციქველი (საციქვ). საღამოს მოიტანენ მჟავე წყალს. მოზილავენ ხორბალს, გვიზს. მოზილავენ მჟავე წყლით. (ვისაც შუშხვამის ღამეს დაცხობილი ახალი წლის სარიტუალო პური – ლესკარი არ აქვს ნაჭამი, იმას არა აქვსუფლება ყორლიკრალის ღამის სარიტუალო კვერების ნახვისა). აცხობენ ხაჭაპურებს ან ლუკნეებს (ფეტვ ან კანაფგარეულ ყველიან პურებს). ამის გარდა აცხობენ სეფისკვერებს, რომელსაც ქალები დაალოცავენ (ჩუბავ ლიმზირ) კერასთან. მერე
დამატებითი ინფორმაცია:	ტექსტი სვანურიდან ქართულ ენაზე თარგმნა ქეთევან მარგიანმა
თემი:	მულახის თემი
სოფელი:
ტერიტორია:	ზემო სვანეთი
წელი:
მასალა:	ქაღალდი, მელანი
ზომები:	20სმ × 17სმ
მდგომარეობა:	დამაკმაყოფილებელი
დაზიანებები:
თეგები:	გვიზ კარის გაღება ლამარია ლესკარი ლუკნეებ მეზირი ლიფაანეს ტაფ ლემზირს ღვენზილ ყორლიკრალ ჯგერან „ჯგერან ფუსდ