ლიფანაალი-ადგომ (გვ.4.)

ტიპი:	ხელნაწერი
დასახელება:	ლიფანაალი-ადგომ (გვ.4.)
დასახელება (ორიგ.):	ლიფანაალი-ადგომ
ავტორისეული აღწერა:
შინაარსი:	მოეტანოს და დაებრუნებინოს თქვენთვის. მზიან–თაფლიანიმც ყოფილიყოს თქვენი იმა სოფელი, თქვენი სულეთი. ამ დროს უკვე მამაკაცები აიღებენ ჭიქებს, გადაუწევენ და დაასხამენ არაყს და შეუნდობენ: „შენდობამც გქონდეთ, საბრალოებო, ქრისტე ღმერთიმც შეივედრებდეს თქვენს სასულეთს“. ამის შემდგომ უკვე სანთლებს აიღებენ და ჩააქრობენ. მაგრამ შებერვით არ შეუბერავენ, არ შეიძლება, აკრძალულია (არ შეიძლებაო იმიტომ, რომ ვითომ გაუწმინდურებს რაიმეს პირით შებერვა). თუკი ლიფაანეს დროს სანთელი ჩაქრება, ეს ცუდის ნიშნად მიაჩნიათ. ან თუკი უცაბედად ჭიქა წაიქცევა უნებურად, ისიც არ მოსწონთ ხოლმე: ოჯახში სიკვდილი იცისო. შენდობის თქმის მერე ჭიქებს უკვე მოსვამენ. მერე მიუსხდებიან სუფრას და ივახშმებენ. ნავახშმევს წესია ზრაპრების მოყოლა და არც ცეცხლს და არც კვარს არ ვაქრობთ. წესად გვაქვს ასევე ჭიანურზე დაკვრა, სიამოვნებთ და მოსწონთო სულებს. ამ ღამეს სახლში არც ნაჯახის ხმა არ უნდა გაისმას და არც სკამლოგინზე (ბანდარზე) წამოწვება ვინმე, არც ხმაური შეიძლება. იარაღს საგანგებოდ შეინახავენ. ამ დროს შეშის ჩეხვა და ნაჯახის დარტყმა იმიტომ არა წესი, რომ ეშინიათო სულებს ნაჯახის ხმის. ლიფანალის კვირეულში თოფს და იარაღს იმიტომ ინახავს ყველა, რომ იარაღით მოკლულ მიცვალებულებს ეშინიათო. საერთოდ ლიფანალის კვირეულში წყნარად და მყუდროდ ყოფნაა წესი, რომ სიამოვნებდეთ და მოსწონდეთ სულებს.
დამატებითი ინფორმაცია:	ტექსტი სვანურიდან ქართულ ენაზე თარგმნა ქეთევან მარგიანმა
თემი:	მულახის თემი
სოფელი:
ტერიტორია:	ზემო სვანეთი
წელი:
მასალა:	ქაღალდი, მელანი
ზომები:	20სმ × 17სმ
მდგომარეობა:	დამაკმაყოფილებელი
დაზიანებები:
თეგები:	ადგომ ლემზირ ლოცვა ფიჩქ წყალკურთხევა