ბარბარობის დღესასწაული სვანეთში (გვ.2.)

ტიპი:	ხელნაწერი
დასახელება:	ბარბარობის დღესასწაული სვანეთში (გვ.2.)
დასახელება (ორიგ.):	ბარბლაშ
ავტორისეული აღწერა:	მულახი, სოფ. ჭოლაში, ჩაწერილია 1930 წელს 90 წლის ემზა გუჯეჯიანისაგან
შინაარსი:	ბარბარობის ღამეს ქალები პირველად დააცხობენ ცარიელ პურებს. ივახშმებენ, დაპურდებიან. ნავახშმევს ბავშვი გავა და გომურის სარკმლიდან (ლანგულიდან) შემოსძახებს: „დედე ნადიარობულე, დედა ნავახშმევისაო, კერიის ბუნხულაო, ხელახლა ხაჭაპურის ცხობააო“. მამაკაცი წამოდგება და სანთებელებს აიღებს. სამჯერ ასწევს კერიას კვნესით–დარდით და მაშინ ის მამაკაცი სამჯერ ამბობს: „მტიუ, მტიუ, მტიუ!“. მერე უკვე კერიას ზემოთ ასწევს და შეუნთებს ცეცხლს. მაშინ ქალები იწყებენ ცხობას. დააცხობენ ხაჭაპურებს. მერე ამ ხაჭაპურებს შეალოცავენ, შესწირავენ წმინდა ბარაბრეს: „დიდებამც გქონია ბარბარეს, გაგვიმარჯვე, შეგვეწიე შენზე მლოცველებს, შეეწიე ჩვენს სახლში მყოფ ადამიანებს, ჩვენი თვალის, გულის სატკივარი და დაავადება დაღმა – წყალს, აღმა კი ქარს გაატანე! (დასავლეთით წყალს გაატანე, აღმოსავლეთით კი მიეცი ქარს). მერე მიცვალებულებს უკურთხებენ სუფრას, (ხოფაანეხ) ხაჭაპურებს: „შენდობამც გქონიათ ჩვენს მიცვალებულებს, თუკი იკადრებოდეს, მისავალი ყოფილიყოს თქვენთვის (ესფაანედ). ჩვენმა უფროსმა და უმცროსმა, ძველმა და ახალმა მიცვალებულებმა, მე სახელდებით ვერ ჩამოგთვლით, მხოლოდ წარმოსახვით წარმომიდგენიხართ... და შენდობამც გქონიათ ჩვენი
დამატებითი ინფორმაცია:	ტექსტი სვანურიდან ქართულ ენაზე თარგმნა ქეთევან მარგიანმა
თემი:	მულახის თემი
სოფელი:	ჭოლაში
ტერიტორია:	ზემო სვანეთი
წელი:	1930
მასალა:	ქაღალდი, მელანი
ზომები:	20სმ × 17სმ
მდგომარეობა:	ცუდი
დაზიანებები:
თეგები:	ბარბალობა ეკლესია ლ;ოცვა სეფისკვერი